Team 1:
Team 2:
Team 3:
We mochten het weer gaan proberen. Helaas moeten we het deze keer zonder ‘onze’ Teus zien klaar te spelen.
Ons team bestaat deze competitie uit Arjo Oldenbeuving (captain), Steven van Roekel, Els v.d. Heuvel, Cindy de Jong en Elly de Ruijter.
Vandaag traden wij aan met Arjo, Steven, Els en Elly. De ontvangende club was Concordia Delft. Gelukkig was er van de voorspelde mist geen sprake en waren we op tijd in Delft. Een oude bekende voor een deel van ons team, hetgeen eigenlijk wel jammer is. We spelen 2 keer tegen dezelfde teams als vorig jaar, het zou leuk zijn om op meer verschillende banen te spelen en andere mensen te ontmoeten. We hebben echter geen enkele invloed op de indeling van de NGF. Het was stralend zonnig weer, wat een cadeautje!! Over ons spel is jammer genoeg niet heel veel goeds te melden, het was ploeteren.
Gelukkig was Els nog wel goed voor een extra punt vanwege de hoogste persoonlijke Stableford score (18).
We hebben echt ons best gedaan maar zijn uiteindelijk als gedeelde 3e van de 4 teams geworden. Volgende week Ter Specke , daar gaan we het weer proberen.
We gaan er dan ons stinkende best voor doen,
Els v,d, Heuvel en Elly de Ruijter.
Team 4:
🍂 Eerste uitwedstrijd najaarscompetitie – Hoenderdaal
Vandaag was het zover: onze eerste uitwedstrijd van de najaarscompetitie. De bestemming was Hoenderdaal en het weer werkte zowaar mee. Een heerlijke temperatuur en prima golfweer. Vorig jaar stonden hier rond deze tijd de paddenstoelen nog trots langs de baan, maar die vonden het dit jaar blijkbaar nog veel te warm om tevoorschijn te komen. 🍄☀️ Ons team verscheen gelukkig wél compleet aan de start. Annika was weer van de partij na haar gebroken voet, opgelopen tijdens haar inmiddels beruchte padelavontuur. Helemaal onbevreesd is ze nog niet: bij het passeren van de padelbaan gingen de ogen voor de zekerheid even dicht. Je weet tenslotte maar nooit. 😉
Leida had ondertussen een ander probleem. Ze had haar karretje keurig ingepakt… alleen bleken er bij aankomst twee wielen te ontbreken. En wie de golftas van Leida kent, weet dat dragen absoluut geen optie is. Voor die tas heb je normaal gesproken ongeveer een caddie van de PGA Tour nodig. Die hadden we helaas niet meegenomen, maar gelukkig was er op Hoenderdaal een karretje te leen en kon ook Leida gewoon van start.
Nathalie verscheen met haar nieuwe clubs. Die moeten onderling nog een beetje aan elkaar wennen en de juiste afstemming wordt nog gezocht. Maar één ding is onveranderd gebleven: wat kan die meid putten! Zodra Nathalie haar putter uit de tas haalt……. En ikzelf? Ik had er vooral ontzettend veel zin in. Nog helemaal in de stemming na de Solheim Cup betrad ik vol goede moed de arena. Oké… Hoenderdaal is misschien niet helemaal Bernardus en er stonden iets minder mensen langs de fairway, maar dat mocht de pret niet drukken. 😄
Toen moest er natuurlijk ook nog gegolfd worden. In de singles deden we het goed, maar in de greensomes kwamen we misschien nog wel beter uit de verf. Daar merk je pas echt hoeveel teamgevoel we inmiddels hebben. Samen overleggen, elkaar aanvullen, een mindere bal van de ander oplossen en vooral blijven lachen als het allemaal nét even anders loopt dan bedacht. En dat werkte.
Toen uiteindelijk alle punten waren opgeteld, bleek onze eerste uitwedstrijd goed voor een mooie tweede plaats in de poule. Een resultaat waar we absoluut tevreden mee naar huis konden.
Na afloop wachtte gelukkig het belangrijkste onderdeel van iedere serieuze golfwedstrijd: een heerlijke lunch. 😉 Daarna snel richting Noordeloos, precies op tijd voordat de files echt begonnen.
Volgende week spelen we thuis. Een zonnetje zou natuurlijk gezellig zijn, maar inmiddels kennen we onze prioriteiten in de najaarscompetitie:
als het maar droog blijft, zijn wij al lang blij. ⛳️🍂
Op naar de volgende!
